ambot

dako jud siguro ang pagbag-o sa akong kaugalingon. lahi na jud siguro ko nga tao sa panan-aw sa akong mga kaila, hilabi na sa mga taong duol sa akong dughan. wala ko kabalo kung naunsa ko. basta kabalo ko adunay pagbag-o sa ako nga sa tan-aw nako dili maayo. wala ko kabalo unsa akong kinahanglan buhaton para mabalik tong daan nakong "self". kay ang bag-ong ako kay murag pasakit lang man ang dala sa mga tao nga naa sa akong palibot. murag mas maayo pa gani nga wala na lang ko gaexist. mas harmonious siguro ang tanan. walay masakitan. walay manluod. walay maglagot. walay mag init ug ulo. wala tanan. ambot mag unsa na ko ani.

hakog

hakog lang jud siguro ko noh mao dili na ganahan ang mga tao sa ako. kay akong kaugalingong feelings ra pirmi akong ginaisip. nafocus ko sa akong mga needs ug wants. wala na koy panahon maghuna-huna sa ilang mga gibati. nganong nisamot na man akong pagkahakog? kalisud ba ani tubagon. aw para sa akoa ha lisud ni tubagon. ambot lang sa uban kay basi nakita nila dayon kung ngano. kahibalo mo? palihog ingni ko aron ako kining maaddress nga problema. dako jud kining problema kay dako kaayo ang pag-bag.o sa akong kinabuhi. basi mangahurot na ang akong mga higala ani tungod sa akong kahakog. basi pag-abot sa panahon mag-inusara na lang ko ani. wa nay maski anino ang musabay nako. pati siguro hangin ug tubig dili na ihatag sa ako. pati ang kahayag. mao na ni ron. unsaon jud kaha ni..