Sunday, December 2, 2012

ambot

dako jud siguro ang pagbag-o sa akong kaugalingon. lahi na jud siguro ko nga tao sa panan-aw sa akong mga kaila, hilabi na sa mga taong duol sa akong dughan. wala ko kabalo kung naunsa ko. basta kabalo ko adunay pagbag-o sa ako nga sa tan-aw nako dili maayo. wala ko kabalo unsa akong kinahanglan buhaton para mabalik tong daan nakong "self". kay ang bag-ong ako kay murag pasakit lang man ang dala sa mga tao nga naa sa akong palibot. murag mas maayo pa gani nga wala na lang ko gaexist. mas harmonious siguro ang tanan. walay masakitan. walay manluod. walay maglagot. walay mag init ug ulo. wala tanan. ambot mag unsa na ko ani.

hakog

hakog lang jud siguro ko noh mao dili na ganahan ang mga tao sa ako. kay akong kaugalingong feelings ra pirmi akong ginaisip. nafocus ko sa akong mga needs ug wants. wala na koy panahon maghuna-huna sa ilang mga gibati. nganong nisamot na man akong pagkahakog? kalisud ba ani tubagon. aw para sa akoa ha lisud ni tubagon. ambot lang sa uban kay basi nakita nila dayon kung ngano. kahibalo mo? palihog ingni ko aron ako kining maaddress nga problema. dako jud kining problema kay dako kaayo ang pag-bag.o sa akong kinabuhi. basi mangahurot na ang akong mga higala ani tungod sa akong kahakog. basi pag-abot sa panahon mag-inusara na lang ko ani. wa nay maski anino ang musabay nako. pati siguro hangin ug tubig dili na ihatag sa ako. pati ang kahayag. mao na ni ron. unsaon jud kaha ni..

Tuesday, March 23, 2010

kicking balls



I've found my newest passion last September: football! It certainly kept my blood alive every weekend when I meet with my newfound friends and teammates for some ball-kicking fun.

We had been joining a number of tournaments since December, which was a great outlet for us, soccer aficionados. But I dare say that I’ve never met a player who plays football so dirty until last Sunday.

That girl, who's slightly bigger, was so into grabbing hands, pushing me all over, and even grappling at my collar. When I couldn't take it anymore, I approached the referee. What really ticked me off was that the referee did not even bother to call a penalty against her! It made me so mad that I cried and even hyperventilated on the field, falling short of breath and patience.

Thank God it was the end of the first half and we had a little break because the referee had to look for something. My teammates and a friend talked to me and said that if the referee does not make a call, I must continue playing. I should not lose my temper because we are at the height of our energies and I’d risk my game. Not only that, but I might also be evicted from the game. They also advised me to jump and breathe deeply so I can rub my anger off. And guess what, it helped. So I was ready to kick some balls again.